Er is een "kunst van het luisteren", die, groeit als alle dingen en kan goed overweg met andere factoren, gewoonten van het denken: "geletterdheid" is synoniem met hoe het heeft geleerd om de geschreven taal te behandelen, alsof ze de eigenschappen, de mechanismen, ontdekt in een oogopslag hoe meer je speelt met de taal, zinnen en uitdrukkingen veranderen, hoe meer gemakkelijk en natuurlijk om anderen te 'geschriften te lezen. Geletterdheid is niet alleen om te kunnen ontcijferen een tekst geschreven en nog minder om grafische symbolen te sluiten op de klanken van woorden, er is een niveau van mechanische lezen, in staat tot begrijpend lezen, maar vreemd is aan de gebruikelijke wijze en persoonlijke expressie die gelijk is niet weten hoe om te lezen: schriftelijke communicatie, dat wil zeggen, niet geïnternaliseerd tot het een manier van gebruik, ontwerp, en expressie van de werkelijkheid.

Dit is des te noodzakelijker nu, omdat de structuur van het denken, communicatie, het hele sociale leven is georganiseerd in de eerste plaats op basis van geschreven code, denken we dat het selecteren van wedstrijden, internet ...

De nationale situatie, en transformeert onze bibliotheek, die niet zal zijn vreemd aan maatschappelijke veranderingen, in plaats van het bevorderen van culturele initiatieven, met behoud van zijn functie behoud en overleg. We hebben de neiging om uit te reiken aan jonge mensen die onze toekomst.

(Ombretta Gazzola)

Pablo Neruda - Einaudi - 2005

"Deze herinneringen, of herinneringen, zijn discontinu en soms dwalen juist omdat dat is het leven ... Mijn leven is een leven van alle leven, het leven van de dichter. »

"... Mijn oudste gedichten geschreven tussen 1918 en 1919. Het lezen van hen dat ik glimlach in de voorkant van het kind en adolescent pijn, met uitzicht op de literaire gevoel van eenzaamheid ... [...] "

"De jonge schrijver niet kan schrijven zonder dat de schok van eenzaamheid, zelfs als fictieve, als een volwassen schrijver zal niets doen zonder de smaak van menselijk gezelschap, de maatschappij."

Een jaar voor zijn dood, de Nobelprijs voor literatuur Pablo Neruda begon het definitieve ontwerp van zijn memoires, die postuum werden gepubliceerd. Bestaat uit twaalf boeken, die elk betrekking heeft op belangrijke momenten in het leven van de dichter, is het boek geschreven in een proza ​​dat nerveuze flitsers en lampen, waar de gegevens woonde en de herinneringen uiteindelijk magische beelden te onderbouwen zelf, vol van de opbrengst symbolische betekenissen

Ik moet bekennen dat ik heb geleefd - Pablo Neruda